oyngutrecht/Albert denkt wellicht wat heb ik aangehaald met mijn vragen.
De zeer uitgebreide reactie van Sander, maar ook die van Kees- twee mannen die in Thailand wonen - zijn mijns inziens volkomen waar. Financiële steun van een zoon in Thailand is heel fijn, maar nu lijkt het wel een financieel adoptie kind in plaats van een eigen kind.Maar ik ken uiteraard niet de hele geschiedenis van hun relatie. Ik denk dat het tijd is voor meer uitleg.
Hallo oyngutrecht,
Ik lees je (korte) verhaal en vraag me enige dingen af nl.
1. waarom woont je zoon in Thailand?
2. waarom ontneem je hem de culturele achtergrond en de taal van zijn vader?
Verder geef je aan dat je veschil kunt zien tussen Thaise kinderen en kinderen van gemengt bloed, kun je dit nader uitleggen? en dan voornamelijk of je dan of de kinderen in kwestie in Nederland wonen of dat ze in Thailand wonen.
Verder vraag ik me af of je wel op een natuurlijke manier met je eigen zoon kunt praten, en dan doel ik dus op de taal barriere die je klaarblijkelijk zelf laat ontstaan ( ik ga er van uit dat je niet vloeiend Thais spreekt en je schreef al dat je zoon geen Nederlands leert).
Je gaf verder aan dat je zoon voor 100% als Thai word behandeld. Indien het een kind is dat in Thailand woont en opgroeit lijkt me dat ook de normaalste zaak van de wereld, maar dit is waarschijnlijk jouw perceptie van de korte momenten dat jij in Thailand bent, ik vraag me af hoe zijn vrienden hem op school benaderen of aanspreken?
Sorry als ik wat ruw overkom maar je verhaal geeft meer vragen dan antwoorden, en daar ik zelf een zoon heb die in Thailand woon weet ik aardig goed wat hier speelt, en ten tweede ben ik hier leraar op een middelbare school en zie zo het een en ander voorbij komen dagelijks.
Ik zal wat meer uitleg te geven over mijn zoons situatie:
Mijn zoon is geboren en getogen in Nederland, Nederlandse vader en Thaise moeder. Is tweetalig opgevoed en ook alle facetten van bijde culturen hebben we hem zo goed mogelijk bijgebracht. Hij heeft lager en middelbaar onderwijs in Nederland genoten (gelukkig!!) en de dag dat hij daar me klaar was is hij naar Thailand vertrokken om het in eerste instantie 1 jaar uit te proberen of hij werk en vervolg onderwijs kon vinden. Dit was een afspraak tussen hem en mij daar ik toen al gescheiden was en mijn zoon bij mij is blijven wonen en niet bij zijn moeder (die overigens nog steeds in Nederland woont).
Na een paar maanden vond hij wat werk en een nieuwe plek om te kunnen studeren, dus dat ging goed. Tot het moment dat hij in een onbezonne daat een auto leende van een vriend en een ernstig ongeluk kreeg.
Ik ben diezelfde dag nog afgereist om hem bij te staan en het hersteel liet bijna 6 maanden op zich wachten. Ik ben sindsdien hier gebleven en Thailand is mijn nieuwe "homeland" geworden (wat me trouwens goed bevalt).
Hij spreekt vloeiend Thais en Nederlands en als we samen zijn spreken we Nederlands, maar als we uitgaan met vrienden of kennisen spreken wij Thais, ook onderling. Dit is een stukje aanpassen aan het gastland waar je verblijft.
Hij word ook (meestal) als Thai aangezien ondanks dat hij meer Nederlander is dan Thai, maar soms dus ook niet, hij zit er niet echt mee maar ik kan me voorstellen dat sommige kinderen er een identititeits crisis/ trauma van kunnen oplopen en om dat te voorkomen raad ik aan om beide culturen en talen te leren, eigenlijk is het niet eerlijk dat jij besluit om hem dat te ontnemen, daar dit op latere leeftijd bijna ondoenlijk is.
Een ander ding waar ik blij om ben is dat mijn zoon in Nederland naar school is geweesd. Ik zie het dagelijks om me heen dat het Thaise schoolsysteem niet werkt. Dan heb ik over Bangkok waar de scholen een stuk beter zijn dan in de andere steden of op het platte land! Het is eigenlijk een misdaad als je je kind het recht op GOED onderwijs ontneemt. de cijfers leigen er niet over Nederland staat op de 1ste plaats van het aantal jaren met verplicht onderwijs (13 jaar) en Thailand neemt de 74ste plaats in met maar 9 jaar verplicht onderwijs verder is het aantal Thaise moeders wat de middelbare school af heeft gemaakt ook een factor 5.5 lager.
Ik wil niet alle leraren over een kam scheren maar het is gewoon het totale systeem wat faalt, en dat begint al bij de minister van onderwijs en het bijbehorende ministerie. Er is een hoop geld gemoeid met onderwijs, het is een van de grootste onkostenposten van een staat of land en daar in dit land alles draait om geld en macht en de daarbij behorende coruptie, kun je jezelf misschien een voorbeeld maken dat ze totaal niet geintereseerd zijn in de ontplooing en prestaties van de kinderen. Om het beter te zeggen: het woord niet op prijs gesteld indien je de studenten leert om zelf te denken, ze moeten luisteren! daar gaat het hier om want dan krijg je een bevolking die makkelijker in de toom te houden is.
De gevestigde elite laten hun kinderen daarom dus ook in het buitenland (Amerika, Europa of Australie) studeren, zij kunnen dit doen omdat ze genoeg geld en connecties hebben. de "gewone man" die dus niet aan de top staat word hier van buitengesloten.
School in Thailand moet voornamelijk leuk zijn, je hoeft niet echt iets te leren, doe je dat wel dan is dat mooi meegenomen maar dat is niet het hoofddoel! het doel is om kinderen te kweken die respect hebben voor de machthebbers, het koningshuis en de godsdienst.
Ze worden dus akelig onderdrukt door deze drie instanties, als je hier alleen op vakantie komt zul je er niet veel van merken dat Thailand een gunta is, de bevolking is er alleen om te dienen en te luisteren, net als in Noord Korea en Burma.
Nu zullen er wel veel mensen op het forum helemaal wild worden en gaan vertellen dat het niet waar is en dat het een prachtig land is met aardige en altijd lachende mensen, maar dat is uiterlijke schijn en dat is iets waar de Thaien erg goed in zijn, de schijn ophouden kijk maar eens naar al die buitenlanders die in de maling worden genomen door een Thaise jongen of dame, en elkaar vertellen dat ze voor altijd van elkaar zullen houden, maar om eerlijk te zijn hoeveel Nederlandse gezinnen vallen niet uit elkaar ondanks dat die wel gewoon met elkaar kunnen praten in de zelfde taal en ook geen cultuur verschil hebben?
Een gemixt huwelijk is door dit soort dingen dus moeilijker in stand te houden dan een "normaal" huwelijk.
Dat Thailand een prachtig land is zal ik niet ontkennen, de natuur is erg mooi en veel mensen zijn ook aardig, dat lachen is trouwens een manier om je ware gedachte te verbergen. maar er is ook veel armoede en criminaliteit.
Drugs en drugsgerateerde criminaliteit en moord komt hier erg veel voor, net zoals terrorisme denk maar aan de dagelijkse aanslagen in het Zuiden. Het aantal jongeren dat hier een moord pleegt is 23x maal het aantal van de jeugd in Nederland!! hoezo een vredelievend volkje die Thaise mensen 
verder zijn ze nummer 1 in de wereld met vrouwen die een misdaad hebben begaan en daardoor in de gevangenis zitten (die lieve Thaise vrouwtjes 555), dus is het hier niet zo vredelievend als dat het lijkt.
Ik moet hier wel aan toevoegen dat gewapende overvallen en winkeldiefstal weer minder voorkomt dan in Nederland dus er zijn ook positieve dingen.
Al met al zou ik nog maar eens goed nadenken of het wel zo'n goed idee is om je kind in de Thaise maatschappij op te laten groeien of om dat in Nedrland te doen en dat hij dan op latere leeftijd zelf een (vrije) keus kan maken waar hij zou willen wonen. begrijp me goed dat ik niet zeg dat alles hier slecht is of dat je voor galg en rad opgroeit als je hier woont want dat is dus zeker niet het geval, maar indien je niet zelf hebt leren denken en keuzes hebt leren maken is er een grote kans dat je niet voledig ontplooit tot je maximale capaciteit met als gevolg dat je voor de rest van je leven gebruikt word en ik denk dat je je eigen kind dat niet wilt aandoen.
Sander
Quote: oyngutrecht
vrijdag 20 januari 2012 @ 20:31
Super leuke topic!! Ik heb zelf deze ervaring niet maar ik ben wel heel benieuwd naar de reacties.
Zou je niet naar Thailand willen verhuizen om je zoon meer te zien?
Club ouders van kleine kinderen
